Yeni Yıl

15 Temmuz 2011 Cuma

Bugün farklı bir başlık bırakmaktı niyetim ama acı haber yürekleri dağlanan her ana baba gibi benimde yüreğimi yaktı kavurdu.. Bir an kendimi onların yerine koymaya çalıştım koyamadım buna bile yüreğim dayanamadı bilmem onlar nasıl dayanacak. Şu bir gerçek ki ağızlarından ''vatan sağolsun''  sözleri çıksa da  yürekleri farklı isyan edecek..
Bloglardan ve birkaç gazete yazarından bu acıya dair duygularını paylaşmak istedim.
Kandiliniz mübarek olsun dualarımız bu yüreklere olsun olur mu.. sevgiyle kalın..


  Ful Yaprakları
15 Tem 2011 – Ne yazılır ki böyle bir günde? İnsanın içinden bir şeyler yazmak gelir mi? Ne yeni model ayakkabılar, ne evime aldığım eşyalar, ne tatil, ne güneş, ne de yaşadıklarımızdan bir parça bir şeyler... Aslında tüm bunlar ne kadar da boş öyle değil mi? Hayatın gerçekleri ne kadar acı, ne kadar keskin

Gencecik insanları kaybediyoruz ya hani..
Hani ailelerinin ocağına ateş düşüyor ya..
Hani sevgilileri yollarını gözlemeyi bırakıyor ya..
Hani daha tam ellerindeki silaha alışmamışken çatışmaya gidiyorlar ya
Hani toprak parçası paylaşılamıyor ya
Ve hani annelerin babaların en değerli varlıkları özlem doluyken bir anda gidiyor keşke bir daha sarılabilseydim cümleleri kuruluyor ya..
Neden diye sormaktan kendimi alamıyorum bu kadar kötü insan varken neden daha en güzel yıllarını yaşayamamış olanlar diyorum..
-----------------------------


Sözün  bittiği  yerdeyiz.

Çünkü  çok  söz  söylendi  söyleniyor..

Ama  değişen  ne  var?

Şu  an bildiğim bir  şey;  artık  duymak  istemediğim  sözler ( o  klişe  sözler) var.  Hiç  de  acımı  dindirmiyor  o  sözler.  Bir  de  görmek  istemediğim  yüzler ... Yeter  artık! Yeter!!!!
-------------------------

Mehmet Tezkan’ ın yazısından alıntı..

Milliyet

Daha önce onlarca kez, son 30 yıldır yüzlerce defa yaşadık.. Yine aynı senaryo..
Ne zaman bu mesele öyle veya böyle en azından konuşulmaya başlansa silahlar patlıyor..
Yine cenazeler, yine gerginlik, yine öfke!..
Türkiye hep böyle mi yaşayacak?
............
............

Adını koyalım…  Rauf Tamer’den 
 Hürriyet


Nedir bu?
-Terör mü
-İsyan mı
-Savaş hali mi?
.................
.................
------------------------ 
Ölümüne Ninni

Kapat usuluca gözlerini
Uzat üşümüş ellerini
Sakla o masum yüreğini
Zaman gibi sezsiz uyu
Bu dünya dipsiz kuyu

Pamuktan kalbin solmadan
Hayat yüzüne vurmadan
Uyu yavrum uyu
Bu dünya dipsiz kuyu
…………
…………  Toygar Işıklı

2 yorum:

Adsız dedi ki...

Duygularına sağlık Şükran
Dünyanın en zor mesleğide anne-baba olmak herhelde. Hele de Türk anne-babası. Ve dünyanın hiçbir yerinde yoktur ki acısını içine gömüp te VATAN SAĞOLSUN..... diyen başka ana babalar yoktur.(Böyle giderse vatan da sağolmayacak herhelde). Ne oluyor bize?. nereye! gidiyoruz? Kim kurtaracak, kim dur diyecek bu olanlara. Nezaman pampiş muhabbetlerini bitireceğiz?
Yaşar

öykü dedi ki...

çok cok uzgunum..

CAFEDERYA

CAFEDERYA
Tasarım pastalar,kurabiyeler, cupcakeler. Ayrıca Ev yapımı hamur işleri, tatlılar, mezeler, yöresel lezzetler...

Atam İzindeyiz

Atam İzindeyiz

Blogroll

free counters

Popüper Yazılar

Blog Arşivi

Google+ Followers

Yukarı